4
Гөл МИРҺАДИ. Куян күчтәнәче. Роман (37)
«Их, әти! Үзең генә дөнья тоткасы кебек чаптың да чаптың шул. Менә үлдең. Барыңны-югыңны да белмиләр хәзер. Эзең дә юк. Әйтерсең яшәмәгәнсең дә... План тутырам дип нервыларыңны, йөрәгеңне бетергәнче, шунда мине тәрбияләгән, укыткан, ичмасам, үзең белгәннәргә өйрәткән булсаң, бүген гөрләтеп синең эшеңне алып барыр идем. Син дә кабереңдә тыныч ятар идең, мин дә исемеңә тап төшермәс идем. Ә болай кыен... Кайсы баштан башларга да белеп булмый... Эшлисе дә килә...» Уйлана-уйлана мотоциклында...
5
Фаил ШӘФИГУЛЛИН. Кыз күңеле. Хикәя. (Ахыры)
Әлфирә җәһәт кенә идәнгә шуып төште. Чуалган кара чәчләрен артка чөеп җибәрде.
– Якын килмә, яратмыйм мин сине!
Зәвил лап итеп урындыкка утырды. Шунда ук яңадан сикереп торды.
– Яратмыйм гына түгел, күралмыйм мин сине, – дип кабатлады Әлфирә, керфекләрен дә кыймылдатмыйча.
10
Гөл МИРҺАДИ. Куян күчтәнәче. Роман (36)
Кинәт Илгизәрнең аркасына шапкытып китереп суктылар. Үзен этәреп җибәргәндәй, читкә очканын сизми дә калды Илүзә. Ә Илгизәр бөтенләй аптырап туктап калды, нишләргә белми як-ягына каранырга, өйрәнгән гадәт буенча сакчыларын эзләргә кереште. Утлар яктырып алган вакытта Илүзә Эдикны күреп алды һәм шул минутта ук аңа каршы «ут ачты»: – Синдер дигән идем инде! Тәрбиясез! Бер гаепсез кешегә бәйләнгәнче, баганага барып бәйлән!
14
Ләйсән ЯКУПОВА. Нечкә бил – үкенечкәме?..Хикәя
Луиза башын артка ташлап челтерәп көлде, сөйгәне алдында төрлечә чытыкланды-кылан ды, иркәләнде. Тик, күрәсең, бу аның Артур янында соңгы көлүе булгандыр...
19
Гөл МИРҺАДИ. Куян күчтәнәче. Роман (33)
Линар ләүкәдән сикереп төшеп, кызган ташларны чыжлатып тагын пар салды. Бөтен ярсуларын, үчләрен, әрнүләрен кушып, тешләрен кысып, җенләнеп, үзенә җан биргән кешене миннекбелән яра башлады. Әти булырга иренгән, вакыт тапмаган, төшләренә кереп йөдәткән, тыныч яшәргә, бәхетле үсәргә ирек бирмәгән кешене... Чын әтиләр кебек улына куян күчтәнәче алыпкайта белмәгән кешене...