Марат КӘБИРОВтан Маратизмнар (3)

Егет кеше һәрчак егет булып кала. Хатыны янында булмаса – бигрәк тә.

Тун тегәргә ким дигәндә 5-10 хайван кирәк, ә ул тунны киеп йөрергә берәү дә җитә.

Яхшы асфальт юлда аунап ятмый.

Бөтенесен дә югалту өчен нәрсәңдер булырга тиеш.

Ахмакларның фикердәшләре һәрчак күбрәк була.

Бер-береңнен тормышын боза башлау бәйрәме “туй” дип атала.

“Матурлык корбан таләп итә. Мин – Матурлык. Ирем – Корбан”.

Без икәү йокысыз төн үткәрдек. Мин һәм черки. Ул җырлады да җырлады. Мин кул чаптым.

Беркайчан да чалкан ятып еламагыз: күз яшьләре колакка агып төшә – кытыклата һәм көләсене китерә.