Суга баткан Гөлчирә, Нәзирә, Сөембикә бәете

Мин әйтәмен, сез тыңлагыз,

Бу – Гөлчирә бәете;

Гөлчирәнең хәбәре

Илләр буенча китте.

Инәкәем үстергәнсең

Күәш* су буйларында;

Шул суларга агармын дип

Кермәде уйларыма.

Быел карлар калын яуды

Сулары гөжләп китте;

Гөжләп киткән шушы сулар

Безнең башларга җитте.

Әнекәем кайтыр диеп

Балаларын көткәндер;

Көймә авып суга актым –

Ризыкларым беткәндер.

Гөлчирәкәй суга акты

Утыз өч яшьләрендә;

Салкын суларда үләсен

Күргәндер төшләрендә.

Җил булмаса да шаулый

Агыйдел камышлары;

Без – мескеннәр вафат булдык

Ямьле җәйләргә каршы.

Үкенечле үлемнәр бит

Безнең үлемнәребез;

Бигрәк кыска булган икән

Безнең гомерләребез.

Әнекәем, җәйләр җитәр,

Кошлар сайрар бакчада.

“Сау булыгыз!” – дия алмадым

Мин суларга акканда.

Агыйделнең аланында

Ачы була баланы.

Кайгы-хәсрәт күрер өчен

Үстергәнсең балаңны.

Миннән калган киемнәрне

Балаларым кисеннәр;

Әнекәем суга агып

Вафат булды, дисеннәр.

Мин эшләргә киткән чакта

Ачык калды капкабыз.

Миннән калган сабыйларны,

Үтенеп әйтәм, какмагыз.

Бәбкәйләрем, сагынганда

Карточкама карагыз;

Язгы суга төшеп үлде

Сезнең газиз анагыз.

Күлмәклекләр алган идем,

Тик тектерә алмадым;

Ах, өч бөртек сабыемны

Карап үстерә алмадым.

Әнекәем, аш пешерсәң,

Бар балаң да җыелыр;

Алар булып мин булмагач,

Күңелләрең боегыр.

Күәш суы буйларында

Күтәрелә томаннар.

Без мәңгелек җиргә киттек,

Сау булыгыз, туганнар.

 * * *

Май аеның башларында

Җитте Корбан гаете.

Мин әйтәмен, сез тыңлагыз,

Нәзирәкәй бәетен.

Югары Манчардан* төшеп

Аташка* килен булып,

Фермасында мал карадым

Алдынгылардан булдым.

Күәш таша, елга кайный,

Ярларына сыя алмый;

Моңа каршы олы күпер

Ярдан-ярга тора алмый.

Күәш буенда тумадым,

Суында кер юмадым;

Шушы судан чыккан чакта

Дулкынында югалдым.

Агым суны көчле диләр,

Кар сулары акканда;

Әткәм-әнкәм, күрмәдегез

Мин суларга акканда.

Көймәгә килеп утырдым,

Өстемә джемпер киеп.

Мин тартышам, елга кайный:

“Җаныңны алам”, – диеп.

Төшсәгез Күәш буена

Суга туфрак салыгыз;

Туфрагы җиңел булсын дип,

Мине искә алыгыз.

* * *

Бисмиллаһи вә биллаһи,

Җитте корбан гаете.

Без әйтәбез, сез тыңлагыз –

Сөембикә бәете.

Әнкәй чыгарып җибәрде,

«Басмадан бар, балам», дип;

Иптәшләремә иярдем,

Эшкә соңга калам дип.

Күәш котыра, Күәш шаулый,

Дөньяларны су алды.

Суга сикереп төшү белән

Гәүдәләрем югалды.

Минем суда акканымны

Балаларым белмәде;

Турыбыздан узып киттем –

Әлтафкаем күрмәде.

Малларымны карасам да,

Санамадым саннарын;

Салкын Күәш суларында

Чыкты минем җаннарым.

Үле гәүдәмне алдылар,

Арбаларга салдылар;

Урамнардан үткән чакта

Бар да елашып калдылар.

Өй артындагы бакчада

Сулар сорый суганнар.

Ихатага кайту белән

Җыелышты туганнар.

Ятим үстем, бик күп күрдем

Ятимлекнең җәфасын;

Хәзер күрер балаларым

Ятимлекнең хафасын.

Бәбкәйләрем карап калды

Мин киткәндә, тезелеп;

Хәзер кемнәргә карарсыз

Әнкәй, диеп өзелеп.

Нәзирә белән Гөлчирә

Минем янга утырды;

Безнең башларга булгандыр

Күәш быел котырды.

Гаиләдә тату тордык,

Берәү бер сүз әйтмәде;

Эшкә киткән гәүдәләрем

Тере килеш кайтмады.

Әлтафкаем, кыен инде

Дүрт бәбкәем калды бит;

Гөрләп яшәгән җиремнән

Күәш мине алды бит.

Динар КӘЛИМУЛЛИН фотосы.