Ирек ФӘТХЕЛИСЛАМОВ. Ялга чыккан яугиргә ат бирделәр бүләккә

...1946 елның 23 феврале. Кызыл Армия көне. Башкортстанның Алкино җирлегендә урнашкан 40 нчы запас укчы пол­кның личный составы плацка чыгып тезелгән. “Үрә кат!” (“Смирно!”) бое­рыгы яңгырый. Полк командиры пол­ковник Семён Яковлевич Гавриленков йөгәненнән то­тып, саф алдына ат алып чыга. Штаб начальнигы приказ укый: “Кызыл Ар­мия сафларында 27 ел үрнәкле хезмәте һәм запаска чыгу уңае белән подполковник Әхмәтов Сәләх Әхмәт улын ат белән бүләкләргә...”

Бүләкне алып рәхмәт сүзләрен әйткәч, шинель төймәләрен ычкындырып, Сәләх Әхмәт улы егетләрчә җитезлек белән атка менеп атлана.        

Полк оркестры “Прощание славянки” маршын уйный. Атлының түшендәге “Кызыл Байрак”, ике данә “Кызыл Йолдыз” орденнары, “Сталинград оборонасы өчен” һәм “1941-1945 еллардагы Бөек Ватан сугышында Германияне җиңгән өчен” медальләре ат адымы уңаена чылтырап, ялт-йолт итеп баралар. Тантаналы му­зыка астында элекке яугир, ә бүгенге көннән инде запастагы офицер, үзенең яңа дусты-аты белән азаккы тапкыр саф алдыннан үтеп, часть капкасына таба юнәлә.

Капкадан чыккач, җайдак ерак тауларга карап, алдагы имин тор­мышка өмет баглый, планнар кора...

Чынлап та, кулында ат булу бу яу­гир күңелендә зур өметләр уяткан­дыр, ул аңа өстәмә этәргеч бул­гандыр...

Искәрмә: әлеге язма Башкортстанның Милли архивыннан язып алынган фактлар нигезендә эшләнде.

Автор фотолары.