Батыр яуда сынала

ОНЫГЫМНЫҢ ӘТИСЕНӘ ХАТЫ

 

И, әткәем, сагындырдың,

Ничек синең хәлләрең?

Язып та бетәрлек түгел –

Җыелды күп хәбәрем.

 

Сагынсам да һич еламыйм,

Өйрәнәмен түзәргә.

Елак малай булма син, дип

Өйрәттең бит үзең дә.

 

Үткән кышны синең белән

Көрәгән идек карлар.

Беренче хәбәрем шушы: –

Быел да ява алар.

 

Кичә мине этеп екты

Өлкән сыйныф малае.

Еламадым, тешне кыстым

Күгәрсә дә маңгаем.

 

“Сдач” бирә алыр идем –

Сугышырга ярамый.

Көрәшкә өйрәтә безне

Шундый көчле бер абый.

 

Үзең дә өйрәтә килдең –

Кул күтәрмә юк-барга.

Әткәсе өйрәтмәгәндер

Ул тәртипсез малайга.

 

Әнкәй әйтә: “Күз бетереп

Телефонда утырма”.

Абыем да шуны сөйләп,

Кулга көрәк тоттыра.

 

Абый белән кар көрибез

Тотып кулга көрәкне. –

Кар көрәү – егетләр эше,

Ныгыта, –  ди, – беләкне.

 

Менә шундый хәбәрләрем,

Әткәем, сиңа бу хат.

Калганын кайткач сөйләрмен,

Көтәбез, исән-сау кайт!

 

 

ӨНСЕЗ ҖАВАПЛАР

 

Бу кешелек кай тарафка,

Кайсы якка юл ала?

Күк йөзендәге болытлар

Куера да кабара.

 

Җәен – чирәм, кышын – карлар

Ята шомлы уй кочып,

Өсләренә кай тарафтан

Белми, ни төшәр очып?..

 

Кайда матәм, кайда бәйрәм, –

Буталган чак бары да.

Кайда салют вә тантана,

Кайда туплар ярыла.

 

Никтер кешелек аңына

Явызлык оялаган.

Тарих шаһит, явызлыктан

Җир шары яраланган.

 

Сорау өстенә сораулар,

Өнсез калган җаваплар.

Кат-кат басып бер тырмага 

Алынмаган сабаклар...

 

Тәнзилә НАЗАРОВА-ИСӘНБИРДИНА.

Уфа районы.

 

 

* * *

       Яугир хатыны авызыннан

 

Сөйгәнем сугышта,

Хат язам көн саен,

Сүз белән булса да,

Үземчә җылытам.

“Лачыным-батырым,

Мин сине сагындым.

Сабыең улың да

Синсез бик юксына,

Тырмаша-тырмаша

Фотоңа омтыла.

Син бүген окопта,

Дошманнар каршыңда.

Беләбез – җиңәрсез,

Сез илнең терәге.

Без сине көтәбез,

Барына түзәрбез”.

 

Сөйгәннәр сугышта.

Җылы сүз, кыска хат

Вәхшиләр токымын

Җиңүдә булыша.

 

* * *

Һәр буынга үз бурычы төшә –

Дошманнардан Илне сакларга.

Замандашлар, килде безнең вакыт

Бу бурычны бүген акларга!

 

Равил КӘБИРОВ.

Уфа.