Амур ФӘЛӘХ. Төнге кунак. Кыйсса (24)

...Зәки, машинадан чыгып, шымчы кыз артыннан атлады. Тәнзиләнең чигәсенә терәлгән пистолет көпшәсен күргәч, бөтен тәне буйлап салкын йөгергәнен хәтерли. Ә Тәнзилә? Ул исә Фәнискә шалтыратканнан соң, өч минутлап вакыт үтүгә, Зәкине ашыктыра-ашыктыра, автобус станциясенә юл алды. Алмазларны саклык камерасыннан тартып чыгарганда, Серафима-Вәсимәне кулга алачаклар – моны үз күзләрең белән күрми калу кичереп булмаслык хатага тиң.

Нәтиҗәдә, Зәки икегә, хәтта өчкә ярылырга мәҗбүр булды. Бер Зәкинең теләге билгеле – Тәнзиләне караватка егып салу һәм мәхәббәтнең детективтан мөһимрәк икәнлеген раслау. Икенчесе исә, шулай ук кызны караватка сузып яткыру ягында. Тик башка максат белән. Авызын томалап, кул-аякларын бәйләп кую, прокуратура Вәсимәне кулга алганчы беркая да чыгармыйча саклау өчен. Өченче Зәки сүзсез генә Тәнзилә артыннан өстерәлде. Тәнзилә түгел, бигрәк тә «Рәшитнең кайдалыгын әйтмәсме икән ул кабахәт хатын?» дигән өмет җитәкләп барды аны.

Яңгыр баштагыдан да көчлерәк яварга тотынды, көн ямьсезләнеп калды. Үтәли юешләнгән Зәки Тәнзиләне автобус станциясе ишеге янында куып җитте.

Өйдә вакытта Тәнзилә Зәкигә ниндидер Винни-Пух һәм Пятачок төшерелгән футболка белән көнгерә баласы сурәте чәпелгән ал төстәге бейсболка кидергән иде. Автовокзал ишегендәге пыялада үз шәүләсен күреп, Зәки шаркылдап көлеп җибәрде. Төрле төстәге шарлар, «Чупа-чупс» һәм ярым ачык авыз гына җитми – нәкъ диванага охшап калган...

Мөгаен, аның авызы, гаҗәпләнүдән мәңге шулай ярым ачык калыр инде. «Ничек, мин әле исәнмени?!» – дигән кыяфәт...

– Кояшкаем, миндә шәп план туды. Әйдә, сиңа кайтып, телефоннан гына ашарга заказ бирәбез, иртәгә бөтен нәрсәне газетадан укып беләбез. Ризамы?

– Бик кызык! Атла!

– Ул качкын хатынны бик күрәсем килеп тормый минем, аңлыйсыңмы?

– Аңлыйм. Улыңның кайдалыгын беләсең киләме соң?..

Зәки белән Тәнзилә каршына ниндидер бер сукбай килә. Бертуктаусыз башын уңга-сулга боргалаучы бу «хәерче» нәрсәсе беләндер канәгатьсезлек тудырды. Сукбайның тәненнән, гадәти хәерчеләрдән аермалы буларак, бернинди дә үзенчәлекле ис килми.

Искитмәле берни дә юк. Мыш-мыш килеп, аларга таба сукбай булып киенгән Фәнис якынлаша иде. Ул як-ягына каранып алды да... нәкъ «бомж»ларга охшатып акча соранырга тотынды. Зәки кесәсендә казына башлады.

– Мин... сезгә нәрсә дидем? – диде «сукбай» теш арасыннан гына ысылдап. – Ычкыныгыз хәзер үк моннан! Хәзер үк!

«Менә күрәсеңме, башка чара юк», – дигән канәгать кыяфәт чыгарып, Зәки Тәнзиләнең күзләренә төбәлде.

Тәнзилә, йөзенә җирәнгән кыяфәт чыгарып, Фәнискә илле тиен бакыр акча сузды һәм тегенең колагына пышылдады:

– Мин ахыргача монда булам!

– Карагыз әле, туташ, саклык камерасының монда икәнен ничек белдегез дип сорамыйм... тик... яхшы чакта китегез. Юкса, көч кулланачакбыз.

Шулвакыт ачык төстәге роба кигән берәү, Фәнис янына килеп, колагына нидер әйтте. «Сукбай» авыз эченнән генә мыгырданды да китеп барды.

Прокуратураның уйлап табу сәләте игътибарга лаек: сукбай, вокзал эшчесе, идән юучы... Урамда яңгыр коеп яугач, автостанциядә шулкадәр күп «бомж»лар җыелуы да, бер караганда, әллә ни шик тудырмаска тиеш.

Вәсимә һаман күренми. Тәнзилә автостанция ишегеннән күзен алмады.

Зәки үзен кая куярга белмәде. Прокуратура егетләре Тәнзилә белән аны моннан куып җибәрсә, яхшы буласы иде дә бит. Кем әйтмешли, башмакчы ипи пешерә башласа, хәтәр эш шул. Башмакчы дигәннән, Зәкине сәер тойгы биләп алды – эшкә бөтенләй кайтасы килми. Тормыш бөтенләй икенче юлдан кереп китте кебек. Тәнзиләгә ияреп әллә нинди куркыныч хәлләр аша үтте. Үзен гомердә аяк басмаган джунглида кебек хис итте Зәки. Аның тәҗрибәле юлдашы – Тәнзилә. Джунглидан соң кроссовкалар белән шөгыльләнү... гафу итегез!

* * *

Күзләрен кыса төшеп, Тәнзилә тагын бер кат залны күзәтеп чыкты. Прокуратураныкыларны бик тиз ачыклады. Үзләрен бик ышанычлы, тыныч тоталар. Чын сукбайлар андый булмый... Саклык камералары тирәсен карарга кирәк. Серафима килеп җиткәнче. Икенче катка!

Күз чите белән генә Зәкигә карап куйды. Шул Винни-Пухлы футболка белән дә кызыктыргыч күренеп була икән!

Тәнзилә, дулкынлануын басу нияте белән, автобус маршрутлары исемлегенә текәлде. Колак төбендә генә Зәки тамак кырып куйды:

– Газета алып киләм әле.

– Мин шушында булырмын.

Тәнзилә Зәки артыннан карап калды. Бераздан кабат әлеге исемлеккә таба борылган иде, мәрмәр идәнгә ябышып катты. Колагы янында гына тыныч, ләкин катгый тавыш ишетелде:

– Ниһаять... Инде мәңге китмәс дип уйлаган идем.

Серафима! Тәнзилә әле күптән түгел генә үзенең клиенты булган хатын ягына борылды. Тегесе, мыскыллы елмаеп, аңа күз кысты.

– Тыелып кала алмаячагыңны белдем... Хәзер, әйдә, бәдрәфкә керәбез. Тыныч кына бар, ашыкма, бик нык кысталгандай кыланма... Уңга...

Тәнзилә, атлап барган җирдән башын борып, Вәсимәнең төс-кыяфәтен күздән кичерде. Ал помада, ал төстәге күлмәк, челтәрсыман колготки, биек үкчә. Сүз дә юк, бөтен ирләр, димәк, прокуратура хезмәткәрләре дә мондый чәчбине күрми калмагандыр. Тик, күрәсең, нәкъ алар эзли торган Серафима-Вәсимә булу ихтималын берсе дә уйлап карамаган.

Бәдрәф ишеге җиңелчә генә чыкылдап ябылды. Аның артыннан тагын бер чыкылдаган тавыш ишетелде. Таныш тавыш. Пистолет.

– Беләсеңме, үскәнем, уйланып утырдым әле: прокуратура этләре мыжлап тора, мәйтәм, камерадагы нәрсәләрне ничек алырга? һәм, рәхмәт төшкере, син килеп керәсең! Чишен!

– Н-нәрсә?!

– Чи-шен! Эчке киемнәреңне калдыра аласың, алар миңа кирәк түгел.

– Рәхмәт инде...

Тәнзилә әкрен генә чишенә башлады... Иң кызганганы – Зәки бүләк иткән кроссовкалар...

– Сине барыбер эләктерәләр.

– Китсәнә, булмаганны!

– Әйе. Акылы булган хатын-кыз ыгы-зыгы беткәнен көтәр иде.

Вәсимә туфлиен салу нияте белән иелгән иде, Тәнзилә аңа ташланды. Вәсимәне аяктан егып, аның коралын эләктермәкче булды, тик... корсагына пистолет көпшәсе терәлде.

– Шулайрак булыр дип уйлаган идем мин аны. – Вәсимә тураеп басты. – Арткарак чиген!.. Минем күлмәкне ки!

– Хәзер менә...

– Сиңа әйтәм, кызый, ки күлмәкне!

Киенеп беткәч, Тәнзиләгә иренен ал помада белән буярга туры килде. Вәсимә пистолет көпшәсе белән аның янбашына төртте.

– Ну, әкренрәк, авырттырасың бит!

– Ой, кадерлем, ул атып җибәрсә тагын да ныграк авырта диләр әле... Димәк, болай: камера янына барасың, төргәкне аласың, монда киләсең. Шуларны үти аласың икән – мең сум синеке, үтәмәсәң – ике пуля.

– Ә бәлки...

– Атла!

Серафима Тәнзиләгә сүзен әйтеп бетерергә бирмәде, аркасыннан этеп җибәрде.

Тәнзилә, мөмкин кадәр тыныч күренергә тырышып, камералар ягына атлады. Каһәр суккыры, ник бер кеше игътибар итсен! Ничек кенә сигнал бирергә? Зәки! Тәнзиләнең икенче кием кигәнлеген бары тик Зәки аңласа аңлар. Кайда соң әле үзе?

Зәки газеталар киоскы янында Фәниснең нотыгын тыңлый.

Тәнзилә кирәкле камера янына тиз килеп җитте. Артка борылып карады. Вәсимә аның артыннан килә иде. Авыз читен кыеклап, мыскыллы елмаеп куйды:

– Минем сарык шымчыларның игътибарын алып тора, – диде ул, Зәкиләр басып торган якка ымлап. Ач!

Камера ачылды.

Бушлык.

Читтәрәк басып торучы Вәсимә түземсезләнеп ысылдап алды:

– С-с-с... бир инде тизрәк!

Шул мизгелдә Тәнзилә халык арасыннан Раилне шәйләп алды. Ул ияртеп килгән чын сукбайлар «гаскәре» кызларны чорнап алды. Дөрес, аларны прокуратура «бомж»лар»ы да әйләндереп алган иде инде, тик Вәсимә дип Тәнзиләне, ә аның киемен кигән хатынны шымчы кыз дип исәпләделәр.

Раил Тәнзиләнең кулын каера башлаган прокуратура шымчысын төртеп җибәрде:

– Анысы түгел, анысы түгел, дивана!

Вәсимә эшнең нәрсәдә икәнен тиз аңлап алды. Тәнзиләнең башына пистолет белән сукты да йөгереп качмакчы булды. Ничек һәм кайдан көч тапкандыр, Тәнзилә аның артыннан сикерде һәм тез астыннан кочып алырга өлгерде. Икәүләшеп идәнгә мәтәлделәр.

Вәсимә аты-юлы белән сүгенеп кенә куйды. Икенче мизгелдә ул прокуратура хезмәткәрләре кулында иде инде...

Раил Тәнзиләне күтәреп аягына бастырды.

– Раил... Ходаем, бу хатынның без эзли торган Серафима икәнен каян белдең син?

– Мин бит сукбай. Бу тирәдәге бөтен «күбәләк»ләрне дә яхшы беләм... Көн саен очрашабыз. Җитмәсә, бу валютчицалардан ким киенмәгән, ә монда «рубличка»лар эшли... Сиңа кызыл төс килешә икән, кәнфиткәем...

– Исемдә тотармын...

Карашы белән Зәкине эзләп борылган иде... Күләгәдәрәк торучы бер хатын белән күзгә-күз очрашты.

Анна Сомова!

Анна, Тәнзиләгә кул изәп, халык арасына кереп югалды...

Фото: zazakupkami.ru